Huit!

Beeld en Concept

Na het vorige bericht over de glasplaten heb ik zoals vermeld wat pogingen gedaan met het filmen van deze platen. Dit bleek echter niet het gewenste effect te hebben, vandaar dat ik toch verder gegaan ben met het fotograferen van deze 'maanlandschappen'.
Uiteindelijk heb ik ze gebundeld tot een boekje in waaiervorm, dat dus helemaal uitgeklapt kan worden. Het is ongeveer 3,5 meter lang geworden.
Ik heb eerst gekeken naar het printen op verschillende soorten papier, glans of mat? Wit of net niet? Uiteindelijk werd het iets dikker papier, een beetje gelig. De foto's heb ik gesneden tot 15x18 cm, en aan elkaar gelijmd. Het boekje heb ik gebonden in een zwarte kaft.






Een dikke acht dus!
To the point, helder.
Mooie studiehouding, nieuwsgierig en open voor nieuwe dingen.
Kritiek heb ik goed meegenomen, geluisterd en er iets eigens mee gedaan dat 'raakt'.
"Ik ben heel blij met jou!" Aldus Abdol.

Oost West..

Het vorige bericht over Serieel Beeld dateert van enkele weken geleden, dus ik zal even in het kort mijn stappen beschrijven.
Ik was gebleven bij dochter, die bij het opstaan ontdekte dat haar hoofdkussen en haren volgeplakt zaten met post-it's waar haar moeder allerlei boodschappen op geschreven had.
Bij het openen van de koelkast, op zoek naar yoghurt voor het ontbijt, bleek deze bijna niet te vinden, omdat ook hier alles bedolven was onder een dikke laag gele post-it's.
Blijkt maar dat moeder niet helemaal goed bij haar hoofd was.
De post-it's had ik na een tijdje wel gezien, en ik wilde dus een andere manier verzinnen om een verknipte moeder-dochter relatie te laten zien. Moeder had bijvoorbeeld last van een zenuwinzinking en dochter diende daar maar mee om te gaan op een of andere manier.
Ik dacht aan filmpjes, rare geluiden, misschien een foto sessie.
Na het zien van mijn dummy, waarin ik voor een ander opgevangen gesprek het een en ander in geborduurde letters had weergeven, met kruissteek etc. kwam Wim met het idee om die borduurwerkjes de relatie te laten vertellen.


Ik ben naar de kringloop gegaan, heb wat kant en klare huisvrouwenborduursels op de kop getikt en ben deze vervolgens gaan bewerken. Koffievlekken, uitrafelen, erdoorheen borduren, kapotknippen, etc.
Moeder zit in al haar burgerlijkheid de hele dag te borduren, dochterlief is echter een beetje opstandelijk aan het worden en vindt dat haar moeder maar eens een andere hobby moet zoeken. Ze vindt haar moeder een "dik bordurend varken".

Tijdens mijn presentatie heb ik een huiselijkheid proberen neer te zetten, een knus huiskamertje met truttig schemerlampje, bloemetjesbehang en borduurwerkjes aan de muur. Maar voor wie goed kijkt....

Ook hier 'een volle overtuigende' 7. Ik had oog voor detail, was een betrouwbare leerling, heb zelfstandig gewerkt. Het rebellerende mocht alleen nog wat anarchistischer/feller. Was nog iets te fijntjes.

Glasplaat

Weer een aantal glasplaat-proefjes voor Beeld & Concept:








Up next: experimenteren met bewegende beelden

Howlin' Wolf Award

Voor het vak 3D kregen we aan het begin van deze periode de opdracht om een portret te maken van een ((bijna) vergeten) held.


Mijn keuze ging uit naar Howlin' Wolf, blueszanger/gitarist, 1910-1976. Deze man was een groot voorbeeld voor de Engelse muziek generatie uit de jaren 60, een idool van The Rolling Stones, Beatles, Eric Clapton, Jim Morrison etc. (Die op hun beurt weer een volgende generatie inspireerden)
Naast zijn muzikale invloeden kon je ook fysiek niet zomaar om Wolf heen, met zijn '300 pounds of heavenly joy' en 1,90 m lang was het een behoorlijke podiumverschijning.

Vooral het inspirerende van mijn held moet bewaard blijven, vandaar dat ik uiteindelijk uitgekomen ben op 'The Howlin' Wolf Award', als inspiratiebron en extra duwtje in de rug voor nieuwe bandjes waarin zijn sound nog ergens verborgen ligt.

Na menig brainstorm werk ben ik op onderstaande schets uitgekomen, rest mij nog de uitvoering ervan...
Links ziet u de voet van de award, een gitaarhals, met snaren - maar dan recht op -. Op die snaren komen dan een aantal afbeeldingen die kenmerkend zijn voor The Wolf: zijn bluesharp, microfoon, portret etc.

Materialen: Hout (voor de 'hals'), en ijzerplaat voor de vier silhouetten.



vervolg, 14 april '09

Zoals gezegd ben ik aan de slag gegaan met mijn award, de hele schuur van mijn vader had ik tot mijn beschikking. Eerst had ik een ontwerpje gemaakt naar aanleiding van de hals van een klassieke gitaar. Dit zou de voet van de award worden. Heb dit eerst van papier gebouwd, later uit verschillende houtsoorten gezaagd. (Ook om even aan de decoupeerzaag te wennen etc.)

Deze proefjes heb ik later gelakt, in verschillende kleuren beits en lak, om zo te kijken welk het beste paste bij het totaalplaatje.
Ook vond ik in de schuur een stuk hout dat de vorm had van een modernere gitaarhals. Een beetje improviserend kwam ik zo tot de conclusie de aluminium silhouetten die ik in eerste instantie op de voet wilde zetten te vervangen door een 2e gitaarhals.
Aan de zijkant van deze hals heb ik stemknoppen geplaatst, het moest immers wel een echte gitaar lijken.
Met behulp van een lange metalen lange pin heb ik de twee delen aan elkaar bevestigd.
Van ijzerdraad heb ik dan nog 'Howlin' Wolf' aan deze pin bevestigd, en zie hier het resultaat van de award!


de stemknoppen - het voetstuk - close-up van de 'titel'

De Award tijdens mijn presentatie:



Was geplaatst op een zwarte sokkel, waar twee spots op gericht stonden. Dit om een beetje het idee te creeëren van een award-uitreiking. Het lokaal was verduisterd, je zag dus alleen de award, en Howlin' Wolf bromde door de speakers.


De beoordeling:
Presentatie was sterk, (licht & geluid) Sander vond de award 'een sympathiek ding'. Verder had ik een goed geëxperimenteerd met vorm & materiaal.
Een 7 in the pocket!

en profillustratie

Als opdracht voor deze week mochten we allemaal twee begrippen kiezen van een lijst die Geeske had samengesteld. Voor mij waren dat: 'En profile' en 'Kleurfamilie' (verschillende tinten van één kleur, bijvoorbeeld: rood, bordeauxrood, brandweerrood, etc.)


Deze begrippen moesten we afbeelden op A3 formaat, en wederom waren we vrij in het materiaal gebruik.

In de les vandaag kregen we de opdracht verder te gaan met deze begrippen, maar dan op 100x70 cm.



De kleurfamilie; wordt nog aangepast en vergroot, volgt nog!

Jager Gracchus en de Stokoude heer

Beeld en Concept, verhaal 2 en 3.

Als tweede verhaal koos ik voor 'De Jager Gracchus' door Franz Kafka.
Na het meerdere keren te hebben gelezen kwam ik uit op de volgende thema's, motieven en gedachten: Het lot, toeval, leven, dood, het hiernamaals - waar de Jager graag heen wilde gaan, maar zijn schipper raakte verdwaald, waardoor ze nu voor eeuwig rond blijven varen op de aardse wateren - , een hogere macht. En vooral de vraag: 'Wie of wat bepaalt jouw leven?'

Hierbij heb ik enkele beelden gemaakt, waarbij ons leven in handen is van een hogere macht, iemand die onze touwtjes plotseling door kan knippen, of die ons leven in een andere volgorde monteert.

Commentaar van Abdol: nog dieper gaan! 'Niet naar de kringen op het watervlak blijven kijken, die zijn inderdaad mooi, maar vraag je eens af waar de steen is gebleven die deze rimpels veroorzaakt heeft.'
Een stap (of liefst 2) voorbij de schaar, die is nog te letterlijk.
De letterlijkheid van het verhaal loslaten en aan de kwaliteit van het beeld werken. Uitproberen, experimenteren.






Daarna nog het laatste verhaal: Een stokoude heer met enorme vleugels (Gabriël Garcia Marqúez)

In dit verhaal wordt het leven van Elisenda & Pelayo opgeschrikt door de komst van een oude man met enorme vleugels. Men denkt eerst dat dit een engel is, om de krabbenplaag te verdrijven en om de van koorts ijlende baby te genezen. De baby wordt inderdaad die nacht beter, maar de 'engel' lijkt erg verward. Hij wordt opgesloten in het kippenhok en bekeken door alle dorpelingen en andere ramptoeristen.
Als blijkt dat hij niet aan hun wensen kan voldoen, (hij geeft de blinde extra tanden, en laat zonnebloemen ontspruiten uit de wonden van de melaatse) zoekt het publiek een ander schouwspel, dat van de Tarantula. De engel blijft nog in het kippenhok, tot dit verweerd is, de jongen al lang naar school gaat, en de vleugels van de oude man ineens weer gaan groeien. Dan strekt hij op een dag zijn vleugels uit en verlaat het gezin...

Eerst ben ik gaan werken met 'een asgrauwe brij' die genoemd werd aan het begin van het verhaal. Later bedacht ik de thema's Verwachtingen en Teleurstelling.
In dit verhaal komt dit naar voren aangezien de dorpelingen hoge verwachtingen hebben van de engel, ze vermoeden dat hij zal opklimmen tot generaal, alle oorlogen zal winnen, een nieuw onsterfelijk ras kan creëren, alle zieken kan genezen, etc. Als echter blijkt dat niets van dit alles gebeurt, en de weinige wonderen die hij verricht niet overeenkomen met de wensen van de dorpelingen, zorgt dit voor grote teleurstelling.

Deze thema's heb ik verder nog niet beeldend onder handen genomen, de asgrauwe brij wel:




Dit is het resultaat van acryl, inkt, water en zout op een glasplaat.
Opdracht is nu om iedere dag zo'n glasplaat te beschilderen en te fotograferen, als reactie op mijn emoties van die dag, mogelijk ook in relatie tot het verhaal.


(Tip: Gebruik Ctrl+mintoets om uit te zoomen als je op de foto's geklikt hebt en deze te groot zijn voor het scherm)

Het zijn net witte olifanten, die heuvels

Bij dit verhaal van Ernest Hamingway (+- 4 feb. '09) vielen mij in eerste instantie de beschreven landschappen op. Vandaar dat ik tot deze 'sfeerbeelden' kwam. Aarde tinten, met een vleugje landschap om bij weg te dromen, of in de verte te turen.

Binnen de perken

Maak een affiche bij onderstaand gedicht, expressief, materiaal keuze is vrij. Liefst zonder tekst erbij.

Binnen de perken zijn de mogelijkheden even on-
beperkt als daarbuiten

J.A. Deelder

Voor mij betekende dit dat er altijd wel een ergens een oplossing, of opening te vinden is.
















Na dit werk heb ik een schaalmodelletje gemaakt van een strookje papier. Tip van mijn moeder om te kijken hoe de schaduwen eigenlijk horen te zijn.

post-it's en meisjes van 13

Serieel beeld, periode 3

Opdracht was om gedurende een week minimaal 6 gesprekken af te luisteren. In de trein, supermarkt, waar dan ook... Leuk! Gewapend met pen zat in de trein, stiekem druk te schrijven in mijn dummy, terwijl ik deed alsof ik naar muziek aan het luisteren.

In het kort de drie die mij het meest interessant leken:
- vier middelbare scholieren, van een jaar of 12, hadden van koffiefilters hoedjes gemaakt. "Bedankt voor de koffiefilters! (...) Ik heb nog foto's op mijn mobiel! Dan kunnen we een koffiefilterhoedjes-hyve maken!"
Ouderwetse koffiefilters en moderne communicatiemiddelen dus.

- Drie of vier meisjes van +- 13, aan het geiten en giechelen in de trein. Ik heb flarden van dit gesprek opgeschreven, een duidelijk onderwerp was erg ver te zoeken.
"Je middelvinger lijkt net gebroken!" "Heeft hij een vrouw!?" en "Het zijn net dropjes!" is een greep uit de collectie.
Roze sfeertje, ballonnen, hihi's; het zorgeloze middelbare school leventje

- Een moeder die even naar haar zoon belde, met de vraag of hij de hond wilde uitlaten.
Dit gesprek heb ik afgebeeld op post-it's, en zo kwam ik tot een moeder die helemaal op gaat in het achterlaten van boodschappen aan haar kind(eren). Een soort gekte, met dwangmatige behoefte overal post-it's op te plakken.

Zo word je dan dus wakker als ze op een ochtend je hoofdkussen volgeplakt heeft...